Sohbete Giriş

Mirc programımızı denemek istermisiniz ? indirmek için Tıklayın.

Mobil uygulamamızı denemek ister misiniz ?

Kaliteli Sohbet Odalarının Adresi

Kaliteli sohbet odaları ile sizlerde nezih ve güvenilir bir ortamda kendinizi özel hissetmek istemez misiniz? Yüzlerce insanın bir araya gelerek chat yaptığı, arkadaşlıklar kurduğu sohbet sitesinde sizlerde hemen takma nick alıp ülkemizin çeşitli şehirlerindeki insanlar sohbet etmeye başlayabilirsiniz.


admin Mayıs 10 2021  Etiket: , , , Yorum Yok

2021- Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları İRChane.Com

2021- Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları İRChane.Com

İRChane.Com dediğimiz gibi bir çok farklı konularla gelip sizleri bilgilendirmek istiyoruz arkadaşlar. Güzel bir makale ile sizlerleyiz yeni doğacak olan erkek bebeklerinize isim düşünürken bir de bizim siteye göz atın süper isimler ve anlamları ile sizlerleyiz 2021 en akılda kalıcı erkek bebek isimlerini sizlere sunuyoruz, hangi ismi beğenir ya da bebeklerinizin adını verirseniz lütfen yorum yaparmısınız alt kısımda.

A dan Z ye en güzel 2021 erkek bebek isimleri,

A

§     ACUN (Evren, kainat)

§     ABDULLAH (Allah’ın kulu)

§     ADAL (Ün kazan)

§     ADAR (Uygur metinlerinde geçen bir Türk adı; olgunluk, erginlik; omuzdaş)

§     ADNAN (İnsanlardan üstün olan; Vatan tutmak; Cennetin orta yerinin adı)

§     ADSAY (Moğol hakanlarından biri)

§     AFŞİN (Zırh, silah; Sultan Alparslan’ın komutanlarından biri)

§     AHSEN (En güzel)

§     AKAL (Beyaz ve kırmızı)

§     AKAN (Akmakta olan)

§     AKANAY (Akıp giden ay)

§     AKARSU (Sürekli akıp giden su)

§     AKDORA (Karlı dağın doruk noktası)

§     AKEL (Eli uğurlu anlamında)

§     AKIN (Düşman topraklarına yapılan saldırı. Bir şeyin ardı arkası kesilmeyen geliş durumunda olması)

§     AKINALP (Savaşan yiğit kişi)

§     AKGİRAY (Temiz ve yaraşır)

§     AKGÜN (Parlak gün, uğurlu gün)

§     AKSOY (Temiz soy, uğurlu soy, kutlu soy)

§     AKSU (Kayalardan sızan tatlı ve duru su. Anadolu’da birçok akarsu ve yer adı)

B

§     BABÜR (Büyük Moğol devletini kuran hükümdarın adı)

§     BAHA (Değer, kıymet, üstünlük)

§     BAHADIR (Savaşlarda yılmazlığıyla üstünlük kazanan kişi)

§     BALKAN (Sarp ve ormanlık sıradağlar)

§     BALKAR (Kafkasya’da yaşayan Kıpkaçların bir kolu)

§     BALKIR (Şimşek)

§     BARAN (Direnci kıran, ulu, yüksek)

§    BARBAROS (Avrupalılar tarafından Hayrettin Paşa’ya verilen isim)

§     BARIŞ (Savaşın bittiğinin bir anlaşmayla belirlenmesinden sonraki durum)

§     BARLAS (Cenkçi, savaşçı)

§     BARTU (En eski Türk hanlarından biri)

§     BAŞAR (Başarılı ol anlamında)

§     BATIN (Karın, kuşak, nesil)

§     BATU (Güçlü, kuvvetli)

§     BATUHAN (Batının hanı; Güçlü, kuvvetli han)

§     BATUR (Savaşlarda yılmazlığıyla üstünlük kazanan kişi)

§     BATURALP (Yiğitler yiğidi)

C

§     CAN (Yaşamı sağladığına ve ölümle vücuttan ayrıldığına inanılan soyut varlık)

§     CANALP (Cana yakın, sevimli yiğit)

§     CANBERK (Sağlam, canlı, metin)

§     CANDAŞ (Candan, değerli dost)

§     CEM (Hükümdar, şah)

§     CENK (Savaş)

§     CESUR (Cesaretli, korkusuz)

§     CEYHAN (Akdeniz bölgesinde bir nehir)

Ç

§     ÇAĞDAŞ (Çağın koşullarına uygun; Aynı çağda yaşayan)

§     ÇAĞHAN (Çağın hanı; Çağdaş han)

§     ÇAĞIL (Çağlamak eyleminden çağıl; Küçük taş parçacıkları, çakıl)

§     ÇAĞIN (Yıldırım; Çağa ilişkin)

§     ÇAĞLAR (Çağlayan, çağlayıp akan; Şelale)

§     ÇAĞLAYAN (Köpürerek yüksekten düşen su)

§     ÇAĞRI (Davet)

§     ÇAKABEY (Oğuzlarda bir Türk beyi)

§     ÇAKIR (Göz rengi mavi, benekli)

§     ÇELİK (Özel bir metal alaşımı; Sağlam)

§     ÇETİN (Çözümlemesi güç olan)

D

§     DAĞHAN (Oğuz tanrılarından biri; Yer kabuğunun çıkıntılı bölümleri; Eski Türklerde dağ tanrısı)

§    DALAY (Deniz)

§    DALGA (Denizin rüzgarlı havada kabarıp kıyıya sürüklenmesi; Hareketli su kütlesi)

§    DARCAN (Sabırsız, aceleci)

§    DEĞER (Yüksek nitelikleri olan kimse)

§    DEHA (İnsan zekasının ulaştığı en yüksek nokta)

§    DEMİR (Yeraltından çıkarılan işlemeye çok elverişli bir metal)

§    DENİZ (Yer kabuğunun çukur bölümlerini kaplayan birbirine bağlantılı tuzlu su yığını)

§    DERİN (Çok gelişmiş, çok ilerlemiş)

§    DERMAN (Güç)

§    DESTAN (Efsane)

§    DEVRAN (Zaman, devir)

§    DEVRİM (Hızlı, geniş kapsamlı niteliksel değişim)

§    DİNÇ (Güçlü ve sağlıklı kimse)

§    DİRİM (Yaşama gücü)

§    DOĞA (Yaradılış ve yapı özelliklerinin tümü, tabiat)

§    DOĞAÇ (Önceden düşünülüp hazırlanmadan ortaya çıkan düşünce, eylem)

§    DOĞAN (Kuş avında kullanılan yırtıcı bir kuş)

E

§    ECEVİT (Çevik, atılgan)

§    EDİZ (Yüksek yer, her şeyin yükseği)

§    EFE (Batı Anadolu’nun yiğidi)

§    EFKAN (Çığlıklar, inlemeler)

§    EFLATUN (Açık mor)

§    EFSUN (Büyü)

§    EGE (Yaşça büyük, ulu)

§    EGEHAN (Engin denizlerin hükümdarı)

§    EGEMEN (Gücü yeter olup buyruğunu yürüten)

§    EKİM (Sonbahar mevsiminde bir ay; Toprağı ekme eylemi)

§    EKİN (Tahılın tarlaya atılmasından harman oluncaya kadarki adı)

§    ELÇİ (Uzlaştırmacı)

§    ELGİN (Yurdundan evinden uzak düşmüş kişi)

§    ELHAN (Nameler, ezgiler)

§    EMİR (Buyruk, komut)

§    EMRAH (Saz çalıp, oynayan)

§    EMRE (Dost, beylerbeyi, büyük erkek kardeş)

F

§    FERRUH (Uğurlu, kutsal)

§    FETHİ (Fetih ile ilgili)

§    FEVZİ (Zaferle ilgili; Galip, üstün gelen anlamında)

§    FEYEZAN (Su baskını, sel)

§    FEYYAZ (Bol, verimli, gür)

§    FEYZULLAH (Allah’ın bilimi)

§    FEZA (Uzay)

§    FIRAT (Türkiye’nin en uzun nehrinin adı)

§    FİKRET (Düşünce, akıl, anlayış)

§    FİKRİ (Düşünceyle ilgili)

§    FUAT (Kalp, gönül)

§    FURKAN (İyi ile kötü arasındaki farkı gösteren her şey)

G

§    GİRAY (Eskiden Kırım hanlarının ve han ailesinden olan prenslerin kullandığı unvan.)

§    GÖKALP (Mavi gözlü yiğit)

§    GÖKÇE (1. Güzel, gösterişli kimse. 2. Yiğit, cesur. 3. Mavi gözlü kimse)

§    GÖRKEM (1. Gösteriş, heybet. 2. İyi gelişmiş, gürbüz)

H

§    HAKAN (1. Türk, Moğol ve Tatar hanları için “hükümdarlar hükümdarı” anlamında kullanılan bir unvan. 2. Osmanlı padişahlarına verilen unvan)

§    HALİL (Sadık, samimî, dost)

§    HALUK (İyi ahlâk sahibi, iyi huylu, geçimli kimse)

§    HASAN (Güzel)

I

§    ILGAZ (1. Atın dörtnala koşması. 2. Hücum, akın. 3. Çankırı ilinin ilçe merkezi. 4. Anadolu’da bir dağ adı)

§    ILGIN (1. Serap, belli belirsiz görünme)

İ

§    İBRAHİM (İbranice’de hakların babası anlamındadır)

§    İHSAN (1. İyilik etme, iyilik. 2. Bağış, bağışlama. 3. Bağışlanan şey)

§    İLKER (İlk doğan erkek çocuklara verilen adlardan biri)

§    İSMAİL (Kutsal kitaplarda adı geçen, İbrahim Peygamberin oğlu olan İbranî peygamberi)

§    İSMET (1. Masumluk, günahsızlık, temizlik. 2. Haramdan çekinme, namus)

K

§    KAĞAN (1. Hanların hanı, hükümdar. 2. Tarihte Çin ve Moğol hükümdarlarına verilen ad)

§    KAYRA (Büyük bir kimseden gelen iyilik, ihsan)

§    KEMAL (1. Olgunluk, yetkinlik, eksiksizlik. 2. En yüksek değer. 3. Erdem, bilgi)

§    KEREM (1. Soyluluk. 2. Cömertlik, el açıklığı, bağış)

§    KIVANÇ (1. Övünç, iftihar)

§    KORCAN (Ateşli, canlı, hareketli kimse)

§    KUTAY (1. Kutlu, uğurlu ay. 2. İpek, ipekli kumaş)

§    KÜRŞAT (Göktürk prenslerinden birinin adı)

L

§    LAÇİN (1. Bir cins şahin. 2. Sarp, yalçın. 3. Şiddetli)

§    LEVENT (1. Osmanlı donanmasında ve kıyılarda görev yapan asker sınıfı. 2. Yiğit denizci. 3. Boylu boslu yakışıklı kimse.)

§    LÜTFİ (1. İyilik ve güzellikle ilgili. 2. İhsan, bağışla ilgili)

M

§    MAHMUT (Övülmeye değer)

§    MAZHAR (1. Bir şeyin göründüğü çıktığı yer. 2. Şereflenme, onurlanma)

§    MELİH (Güzel, şirin, sevimli)

§    MERİÇ (Balkan yarımadasının güneydoğu kesiminden geçen akarsu)

§    MERT (1. Erkek. 2. Özü sözü doğru olan)

§    METE (Büyük Türk-Hun İmparatoru)

N

§    NECATİ (Kurtuluşla ilgili; kurtulmuş)

§    NEDİM (1. Sohbet arkadaşı. 2. Güzel öykü anlatan, tatlı konuşan. 3. Ünlü Osmanlı şairi)

§    NEVZAT (Yeni doğmuş, yeni doğan çocuk)

§    NİHAT (Doğa, huy, yaradılış)

§    NİYAZİ (1. Yalvarma, yakarma. 2. İstek. Arzu. 3. Dua)

O

§    OĞUZ (1. Sağlam, gürbüz, güçlü delikanlı. 2. Temiz kalpli, dost, iyi arkadaş. 3. Kır adamı, köylü. 4. Saf, deneyimsiz kimse. 5. Türklerin en büyük boylarından birinin ve bu boydan olan kimselerin adı)

§    OKAN (1. Anlayışlı. 2. Tanrı, ogan)

§    OLCAY (Bahtlı, talihli)

§    ONUR (1. İnsanın kendine karşı duyduğu saygı. 2. Başkalarının gösterdiği saygının dayandığı değer, şeref)

Ö

§    ÖMER (1. Yaşama, yaşayış; hayat, canlılık. 2. İkinci halife)

§    ÖZGE (1. Başka. 2. Yabancı. 3. İyi, güzel. 4. İki dağ arasındaki dereciklerin birleştiği yer, derenin başlangıcı. 5. Şakacı. 6. Cana yakın, sıcakkanlı. 7. Yürekli, gözü pek.)

§    ÖZGEN (Özü geniş, rahat, sakin kimse)

§    ÖZGÜ (1. Kutsal. 2. Özellikle birine ya da bir şeye ait olan)

§    ÖZGÜN (1. Nitelikleri bakımından benzerlerinden ayrı ve üstün olan. 2. Yalnız kendine özgü bir nitelik taşıyan.)

P

§    PAMİR (Her şeye gücü yeten)

§    POLAT (1. Çelik. 2. Güç, kuvvet)

§    POYRAZ (1. Kuzeydoğudan esen soğuk rüzgâr. 2. Kuzey yönü)

R

§    RECEP (1. Gösterişli, heybetli. 2. Arabî ayların yedincisi ve kutsal sayılan üç aylardan birincisi.)

§    RIFAT (Yükseklik, yücelik, büyük aşama)

§    RUŞEN (Aydın, parlak)

§    RÜSTEM (1. Yiğit, kahraman. 2. İran’ın efsanevi ünlü pehlivanı ve savaşçısı)

§    RÜZGAR (Yel)

S

§    SALİH (1. Elverişli, iyi, uygun, yakışır. 2. Yetkisi hakkı olan. 3. Dinin buyruklarına uygun harekette bulunan)

§    SAMET (Sonsuz, ebedi)

§    SARP (1. Çetin, sert, şiddetli. 2. Dik, çıkılması ve geçilmesi güç)

§    SELÇUK (Güzel konuşma yeteneği olan)

§    SELİM (Sağlam, kusursuz, doğru)

Ş

§    ŞADAN (Sevinçli, keyifli, hoşnut)

§    ŞAKİR (Şükreden, durumundan memnun olan kimse)

§    ŞENOL (“Şen ve mutlu ol” anlamında kullanılır)

§    ŞİNASİ (Tanımaya, anlamaya özgü, tanımak, bilmekle ilgili)

T

§    TAMER (Tümüyle nitelikli kişi)

§    TARIK (Sabah yıldızı, Venüs)

§    TAYLAN (1. İnce, kibar, güzel, boylu boslu kimse. 2. Çok yağmur yağmasına karşın işlenebilir durumda toprak)

§     TEOMAN (Hun İmparatoru Mete´nin babası)

§     TOLGA (Savaşçıların başlarına giydikleri demir başlık)

U

§     UĞUR (1. Kimi olaylarda görülen ve insana iyilik getirdiğine inanılan belirti ya da kimi nesnelerde olduğuna inanılan iyilik kaynağı. 2. İyilik, şans, talih, baht. 3. Fırsat, tesadüf)

§     ULAŞ (Amacına ermiş, isteğine kavuşmuş)

§     UMUR (Görgü, bilgi, deneyim)

§     UMUT (Ummaktan doğan güven duygusu, ümit)

§     URAS (Talih, şans)

Ü

§     ÜLKER (Boğa burcunda yedi yıldızdan oluşan takım)

§     ÜMİT (Umut)

§     ÜNAL (Adın duyulsun, tanın, ün kazan)

§     ÜNSAL (Adın duyulsun, ünlen)

V

§     VEDAT (Sevgi, dostluk)

§     VEFA (1. Sözünde duran, dostluğu sürdüren. 2. Yetişme, yetme. 3. Ödeme)

§      VELİ (1. Sahip. 2. Ermiş, eren. 3. Bir çocuğun her türlü durumundan sorumlu olan kimse)

Y

§      YAĞIZ (1. Esmer. 2. Doru. 3. Yiğit. 4. Bakımlı hayvan)

§      YAKUP (1. Erkek keklik. 2. İbranicede “Takip eden, izleyen” anlamındadır)

§      YALIN (1. Gösterişsiz, süssüz, sade. 2. Alev, ateş. 3. Taş, büyük kaya. 4. Çıplak, örtüsüz)

§      YANKI (Sesin bir yere çarpıp geri dönmesiyle duyulan ikinci ses, ses yansıması)

§      YAREN (Arkadaş, yakın dost)

§      YILMAZ (Yılmayan, bıkmayan, azimli, sebatlı)

Z

§      ZEKİ (Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir